Populacija belih roda u Srbiji je stabilna i procenjuje se na oko 1.200 do 1.400 parova, pokazuju dostupni podaci. Ipak, stručnjaci upozoravaju da ova vrsta i dalje zavisi od očuvanih staništa i da joj najveću pretnju predstavlja upravo čovek
Kako ističe za RTS Uroš Stojiljković iz Društva za zaštitu i proučavanje ptica Srbije, u pojedinim evropskim zemljama broj belih roda je tokom prošlog veka drastično opao. Kao primer navodi Dansku, gde je krajem 19. veka bilo oko 4.000 parova, dok je posle sto godina na celoj teritoriji te zemlje ostalo svega 20 parova. Nakon sprovedenih mera zaštite, populacija se oporavila, ne samo u Danskoj, već i u nekim okolnim državama.
Prema njegovim rečima, uzroci opadanja populacije roda uglavnom su povezani sa ljudskim aktivnostima. Među najvažnijim problemima izdvajaju se nestanak pogodnih staništa, preoravanje livada, isušivanje močvara, zagađenje vodenih tokova i prekomerna upotreba pesticida u poljoprivredi. Pošto se rode hrane insektima i drugim organizmima sa otvorenih i vlažnih područja, gubitak takvih staništa direktno utiče na njihovu ishranu.
Stojiljković upozorava da se zbog manjka prirodne hrane rode sve češće hrane na deponijama, gde dolaze u kontakt sa otpadom, ostacima termički obrađene hrane i različitim štetnim supstancama, uključujući i lekove.
Najveći deo populacije roda u Srbiji, gotovo 80 odsto, nalazi se na teritoriji Vojvodine, pre svega u Banatu, Bačkoj, Potisju i Potamišju. Ipak, rode su prisutne i u drugim delovima zemlje – duž Save, Dunava, Južne Morave i Timoka, ali i na Pešteru, Vlasini, kao i u zapadnim krajevima Srbije, čak i na većim nadmorskim visinama.
Da su rode izuzetno vezane za prostor na kojem se gnezde potvrđuje i Dragiša Petrović, član Društva za zaštitu i proučavanje ptica Srbije iz Čačka. On objašnjava da se rode uglavnom vraćaju na isto gnezdo iz godine u godinu, osim kada dođe do rušenja starog gnezda ili promene uslova u okolini, pa novo prave u neposrednoj blizini.
Petrović navodi da se rode oslanjaju na snažan urođeni instinkt, zahvaljujući kojem prelaze i do 12.000 kilometara na putu do Afrike i nazad, da bi se ponovo vratile na gotovo isto mesto. Upravo ta sposobnost orijentacije i vernost gnezdu čine rode jednom od najfascinantnijih ptica selica u Srbiji i Evropi.
