U Srbiji ne postoji nijedna plantaža organskih jabuka. A, postoje proizvođači u prerađivačkoj industriji kojima je organska jabuka osnovna sirovina za njihove proizvode. I, umesto da te jabuke nabavljaju u Srbiji, oni su prinuđeni da je – uvoze
U Srbiji ne postoji nijedna plantaža organskih jabuka. A, postoje proizvođači u našoj zemlji kojima je organska jabuka osnovna sirovina za njihove proizvode. I, umesto da te jabuke nabavljaju u Srbiji, oni su prinuđeni da je – uvoze. Tako, na primer, jedna domaća firma koja proizvodi čips od organske jabuke, prinuđena je da jabuke uvozi iz drugih zemalja i plaća ih 1,4 evra po kilogramu, negde vani. Reč je o ogromnim novčanim iznosima, a ujedno i velikom potencijalu za domaću poljoprivredu.
Ovim rečima Veljko Jovanović, direktor sektora poljoprivrede u Privrednoj komori Srbije, oslikava samo jedan segment koji karakteriše domaću organsku proizvodnju. Domaćoj organskoj jabuci bio je posvećen i ceo jedan panel na nedavno održanoj međunarodnoj konferenciji o organskoj proizvodnji, pod nazivom “S prirodom iz ljubavi”. Konferenciju je organizovala služba za organsku proizvodnju PKS, a na njoj su učestvovali predstavnici najvažnijih svetskih i evropskih institucija koje se bave organskom proizvodnjom IFOAM i FIBL, kao i najvažniji “igrači” na tržištu organske i poljoprivredne proizvodnje unutar naše zemlje.
– U Srbiji je tek 0,4 odsto zemljišta pod organskom proizvodnjom, za razliku od evropskog proseka od pet do šest odsto, a izvoz takvih proizvoda svega oko 20 miliona evra godišnje, što je vrednost izvoza konvencionalnog smrznutog voća jedne kompanije iz Srbije – istakli su predstavnici PKS na konferenciji “Organska proizvodnja u Srbiji – s prirodom iz ljubavi””.
Izvršna direktorka IFOAM-a Luis Lutiholt ocenila je da je dobro što je PKS poccela da organizuje konferencije koje okupljaju organske proizvođače, te navela da je organska poljoprivredna proizvodnja povoljna za razvoj Srbije i njenih ruralnih područja, a istovremeno doprinosi i razvoju turizma.
– Organska proizvodnja može da bude odlično sredstvo i za ostvarivanje ciljeva održivog razvoja koje je definisala Vlada Srbije – ukazala je Luis Lutiholt.
U Ministarstvu poljoprivrede navode da u Srbiji postoji potencijal za razvoj organske proizvodnje s obzirom na to da je sedam odsto površina zaštićeno zemljište, idealno za takvu vrstu proizvodnje, dok proizvođači ocenjuju da nema uspeha bez znatne podrške države u toj oblasti.
Organsko tržište na “nivou statističke greške”
Direktor sektora poljoprivrede PKS Veljko Jovanović rekao je da je organsko tržište u Srbiji na “nivou statističke greške”, te da nije povoljno za domaće proizvođače zbog velike razlike u ceni između konvencionalnih i organskih proizvoda i male kupovne moći stanovništva.
Jovanović je istakao da se, nažalost, domaći proizvođači bave primarnom biljnom proizvodnjom, najviše žitaricama.
– To nije dobar znak, jer to znači da smo najviše ipak sirovinska baza, a trebalo bi da raste onaj deo koji se odnosi na potencijalnu preradu – upozorio je Jovanović.
On, međutim, ističe da je dobro što svaki domaći proizvođač ipak može da nađe tržište za sebe, te da raste broj individualnih proizvođača u Srbiji koji se bave organskom proizvodnjom.
Tomislav Knežević iz GIZ-a rekao je da je pre osam godina u Srbiji pod organskom proizvodnjom bilo oko 6.000 hektara, dok je danas više od 15.000 hektara, a da je broj proizvođača u tom periodu sa 1.000 povećan na više od 3.500.
Knežević je naveo da je fokus u poslednje dve godine na konkretnoj saradnji sa proizvođačima i podršci izvozu, kao i povezivanju srpskih i nemačkih kompanija.
