Šljiva je u Srbiji i dalje najzastupljenija vrsta voća, ali su od 2013. do 2018. godine površine pod šljivom smanjene sa 76.805 na 72.224 hektara, pokazuje analiza Republičkog zavoda za statistiku
Ukupna proizvodnja šljive je sve manja u posmatranom periodu – iznosi 606.599 tona u 2013. godini, a 430.199 tona u 2018. godini.
Iako je proizvodnja pala na oko 400.000 tona, Srbija se po proizvodnji šljive nalazi na četvrtom mestu u svetu, odnosno na drugom u Evropi. Pored Srbije, poznati svetski proizvođači šljive po količini i prinosu su: Kina, Indija, Rumunija, Čile, Turska, Iran, Bosna i Hercegovina, Italija i Sjedinjene Američke Države.
Jabuka na drugom mestu
Šljiva je po površinama i dalje dominantna vrsta, a jabuka je na drugom mestu. Najviše površina koje su korišćene u voćarstvu u 2018. godini za proizvodnju voća otpada na proizvodnju šljive (72.923 ha ili 39,87% od ukupnih površina), jabuka je na drugom mestu (26.658 ha ili 14,57%), a zatim slede malina (24.901 ha ili 13,61%) i višnja (19.579 ha ili 10,70% od ukupnih površina voćnjaka).
Značajno variranje prinosa šljive
Takođe, u posmatranom periodu prosečan prinos šljive je smanjen, oscilira između 4,59 t/ha prošle godine i 7,90 t/ha u 2013.
U analizi se navodi da su evidentne značajne oscilacije godišnjih prinosa šljive po hektaru a ukupno i po regionima. Prinos po hektaru veći od prosečnog ostvaren je u Regionu Vojvodine i u Beogradskom regionu, a ovi regioni raspolažu vrlo malim delom površina pod šljivom.
Istovremeno, regioni koji raspolažu pretežnim delom površina pod šljivom (Region Šumadije i Zapadne Srbije i Region Južne i Istočne Srbije) ostvarili su opadajući i ispod prosečan prinos po hektara.
